Nasıl Cinayet İşlenir, kötü niyetli bir gülümseme ve keskin bir bıçakla karşımıza çıkıyor. John Patton Ford tarafından yazılıp yönetilen bu film, sosyal hicvi kanla dolu bir miras hikayesiyle harmanlayan parlak bir kara komedi gerilimidir. 1949 tarihli Britanya klasiği Kind Hearts and Coronets'ten serbestçe esinlenerek, aristokratik intikam temasını zenginlik, görüntü ve nesiller arası ayrıcalıkla obsesif bir modern Amerikan manzarasına güncelliyor. Sonuç, sınıf düşmanlığına olduğu kadar karanlık esprilere de ilgi duyan şık, sık sık keskin bir ahlak oyunu oluyor.

Modern Aristokratik Kan Dökümü:

Film, Glen Powell tarafından soğuk bir cazibe ile canlandırılan Becket Redfellow'un idam cezasını beklediği ölüm cezası mahkemesinde başlıyor. Ford, Becket’in çocukluğuna kadar uzanan bir hırs ve intikam hikayesini açığa çıkarıyor; Becket, güçlü Redfellow hanesinden koparılarak dışlanmış bir tek anne tarafından büyütülüyor. Annesinin, onun “hak ettiği” hayatı talep etme isteği, hem misyon beyanı hem de ahlaki zehir haline geliyor.

Powell, Becket için ilham verici bir seçim olarak öne çıkıyor. Kolay bir cazibe ile tanınan Powell, burada bu sevimliliği bir silah haline getiriyor. Performansı, Becket’in yüksek topluma yükselişini inandırıcı kılacak kadar şık, ama yüzeyin altındaki çürümeyi işaret edecek kadar da boş bir denge oyunu. Karakteri, çevresindeki dünyadan entelektüel olarak üstün olduğuna inanan biri olarak oynuyor - ta ki o dünya ipi sıkmaya başlayana kadar.

Derin Kesici Performanslar:

Ford'un senaryosu, zehirli bir mizahla dolup taşıyor. Becket’in kalan Redfellow'ları ortadan kaldırma çabasındaki cinayetleri, şok edici şiddet eylemleri olarak değil, daha çok çarpık bir kurumsal ele geçirme stratejisi olarak sunuluyor. Ton, hiciv ve gerilim arasında ince bir çizgide yürüyerek, genellikle aynı sahne içinde dönüş yapıyor. Film, karanlık çağrışımlarından kaçınmıyor, ancak bunları keskin diyaloglar ve ironik çerçeveler içinde sunarak izleyiciyi rahatsız edici bir şekilde eğlendiriyor.

Margaret Qualley, Becket’in çocukluk arkadaşı ve öngörülemez düşmanı Julia Steinway olarak dikkat çekici bir performans sergiliyor. Qualley, Julia’ya zeka ve hesaplama katıyor, onu Becket’in hırsının etrafında dönen bir spurned hanger-on olmaktan çok daha fazlası haline getiriyor. Julia, aynı sosyal oyunu anlayan ama Becket’in kurallarına uymayı reddeden birini temsil ediyor. Powell ile olan kimyası elektrik yüklü, karşılıklı tanıma ve sessiz düşmanlıkla dolu.

Jessica Henwick, Becket’in ağında yer alan masum romantik ilgi Ruth’a sıcaklık ve sağlam bir kırılganlık katıyor. Henwick, Ruth’u duygusal olarak algılayan ve ahlaki olarak merkezde bir karakter olarak oynuyor; bu, Redfellow ailesinin acımasızlığına keskin bir zıtlık oluşturuyor. Becket ile Ruth arasındaki ilişki, aksi takdirde tamamen hicivsel bir egzersiz olabilecek bir hikayeye duygusal bir ağırlık ekliyor. Ruth aracılığıyla, film Becket’in intikam dışında bir şey seçebileceği fikriyle kısa bir flört ediyor.

Ayrıcalık Makinesi:

Destekleyici kadro, materyali önemli ölçüde yükseltiyor. Bill Camp, Warren Redfellow olarak yorgun aristokratik ayrıcalık yayıyor, Zach Woods ise Becket’in kaderiyle yüzleşen kuzenlerinden biri olarak rolüne tuhaf bir eğlence katıyor. Her Redfellow, miras alınan sıradanlığın farklı bir çeşidi olarak tasvir ediliyor - nesil zenginliğiyle korunmuş güven fonu yetersizleri. Ed Harris, patriark Whitelaw olarak büyük bir varlık gösteriyor; hem zorba hem de dengesiz bir performans sergileyerek, gücünü korumaya çalışan bir hanenin çürüyen ihtişamını somutlaştırıyor.

Film, şık ve kasıtlı, aynı zamanda eski usul. Ford ve görüntü yönetmeni Todd Banhazl, soğuk tonlar ve simetrik çerçeveleri tercih ediyor, Redfellow ailesinin katı hiyerarşisini yansıtıyor. Aile malikanesi, bir ayrıcalık müzesi gibi çekiliyor - görkemli ama boğucu. Ofisler, kurumsal sterilite ile parlıyor ve finansal gücün, farklı bir kostümde aristokrasi olduğunu pekiştiriyor. Estetik parlaklık, Becket’in dikkatlice oluşturulmuş personasını yansıtıyor.

Ton olarak, Nasıl Cinayet İşlenir, tamamen hicvine yaslandığında gelişiyor. Film, nepotizmi, elit ağları ve meritokrasi mitini keskin bir hassasiyetle eleştiriyor. Becket’in bir finansal yatırım firmasında yükselişi - ortadan kaldırmayı planladığı akrabaları tarafından kolaylaştırılıyor - bu güç yapıların ne kadar yalıtılmış ve kendini sürdüren olduğunu vurguluyor. Onun şiddeti, daha az açgözlülükle ilgili ve daha çok kendisini asla dahil etmeyi amaçlamayan bir sisteme zorla girişle ilgili hale geliyor.

Kolay Bir Katarsis Olmadan İntikam Hikayesi:

Yine de film, zaman zaman tempoyla mücadele ediyor. Becket’in Redfellow ailesinin soy ağacını sistematik olarak azaltırken, orta bölüm epizodik hissettirebilir. Her karşılaşma kendi ton varyasyonunu sunarken - bazıları gerilim dolu, diğerleri absürt - birikimli etki artan bir aciliyet hissi taşımıyor. Hikayenin çerçeveleme aracı, ölüm cezası mahkemesinde geçiyor ve gerilimi koruyor, ancak ana hikaye bazen prosedürel tekrara kayıyor.

Film, beklenmedik şekillerde Becket’in etrafında vidaları sıkmaya başladığında momentumunu geri kazanıyor. Belirli gelişmeleri boşa çıkarmadan, hikaye hesaplı bir intikam hikayesinden daha ironik ve ahlaki olarak karmaşık bir şeye evriliyor. Senaryo, Becket’in adalet arayışının - ya da onun adalet olarak algıladığı şeyin - asla gerçekten onurunu geri kazanmakla ilgili olup olmadığını, yoksa sadece başkalarının kendisine reddettiği şeyleri elde etmekle ilgili olup olmadığını akıllıca sorguluyor.

Ford’un yönetimi, ton üzerinde kendine güvenli bir hakimiyet sergiliyor, ancak film her zaman duygusal olarak başarılı olamıyor. Mizah, acımasızlığa kadar keskin olabilir ve bu materyale uygun olsa da, aynı zamanda belirli bir duygusal mesafe yaratıyor. İzleyici, Becket’in çözülüşünü merakla izliyor, kalp kırıklığı yerine. Bu uzaklık kasıtlı görünüyor, ancak filmin trajedi olarak etkisini sınırlıyor.

Miras, Açgözlülük ve Ahlaki Çürüme:

Nasıl Cinayet İşlenir’i nihayetinde ayıran şey, kolay bir katarsis vermeyi reddetmesidir. Film, intikam hikayelerinin genellikle protagonistlerini yüceltip onları haklı intikamcılar olarak çerçevelediğini kabul ediyor. Burada Becket ne bir şehit ne de bir kahramandır. Hırslı, yaralı, zeki ve derinlemesine taviz vermiştir. Hikaye, onun seçimlerini asla affetmiyor, ancak onları dışlanma ve miras alınan ayrıcalık üzerine inşa edilmiş bir sistem içinde konumlandırıyor.

Performanslar, yapı zayıflasa bile filmi canlı tutuyor. Powell, pürüzsüz bir operatörden köşeye sıkışmış bir hayvana geçiş yaparak etkileyici bir aralık sergiliyor. Qualley, onu adım adım takip ediyor ve motivasyonları ilginç bir şekilde belirsiz kalan bir karakter yaratıyor. Henwick duygusal dengeyi sağlarken, Harris aile patriğine operatik bir tehdit katıyor.

Genel Değerlendirme:

Klasik ilhamının modern bir yeniden yorumlaması olarak film, aristokratik hicvin ruhunu onurlandırırken hedeflerini güncelliyor. Unvanlı soylular yerine hedge fonları ve nesil güven hesapları var. Çizgi odası davranışları yerine kurumsal yönetim odaları ve gala bağış toplama etkinlikleri var. Mesaj zamansız kalıyor: güç kendi korumasını sağlar ve dışlananlar, içeri girmek için yıkıcı yollar bulabilirler.

Nasıl Cinayet İşlenir, zaman zaman kendi zekasının ağırlığı altında tökezlese de, eğlenceli, keskin bir şekilde oynanmış bir kara komedi olarak öne çıkıyor. Şık ve ahlaki olarak dikenli, güçlü performanslar ve elitlere alay etmeyi göze alan bir senaryo ile yönlendiriliyor. 1949 tarihli öncülünün keskin mükemmelliğine ulaşamayabilir, ancak mirasın bir hediye değil, yüklü bir silah olduğu ve hırsın her zaman bir bedel getirdiği bir yer olan kendi alaycı nişini oluşturuyor.