Pazar gecesi Paul Thomas Anderson, BAFTA En İyi Yönetmen ödülünü kabul etti. Alkışların ardından bir muhabir, onun mevcut siyasi iklim hakkında yorum yapıp yapamayacağını sordu. Anderson bir an duraksadı ve politikacı olarak konuşmayacağını belirtti. "Ben bir yönetmenim, politikacı değil," dedi. Bu kısa yanıt, sosyal medya ve eğlence haberlerinde geniş bir tartışma başlattı.

Anderson, güveninin filmler yapmakta yattığını, siyasi söylemler üretmekte değil. Basın odasında, eserinin kendisi için konuşmasını tercih ettiğini söyledi. "Basın röportajında 'zekice şeyler' yaratmaya çalışmak zorlayıcı olurdu" diye ekledi. Zanaatına odaklanarak, izleyicilerin onun bakış açısını film aracılığıyla almasını umuyor.

Yönetmenlerin Neden Apolitik Kalmayı Tercih Ettikleri

Büyük festivallerde birçok yaratıcı, siyasi sorulardan kaçınmayı tercih etti. Berlin Film Festivali'nde Wim Wenders ve Ethan Hawke gibi sanatçılar, ICE veya Gazze gibi konuları tartışmayı reddetti. Festival, sanatçıların her konuda yorum yapmasının beklenmemesi gerektiğine dair bir açıklama yaptı. Bu trend, yönetmenlerin sanatlarına odaklanma isteğinin arttığını gösteriyor.

Bir Savaşın Ardından Diğerinin Etkisi

Anderson'un son filmi, Bir Savaşın Ardından Diğeri, ICE benzeri ajanlar ile radikal protestocular arasındaki çatışmaları tasvir ediyor. Sağcı eleştirmenler, filmi radikal terörizme kayıtsız bir övgü olarak nitelendirdi. Tepkilere rağmen, Anderson ve ekibi pazarlama kampanyasını tamamen film üzerine odakladı. Yönetmen, hikayeyi There Will Be Blood sonrasında yazmaya başladığını ve senaryonun pandemiden önce hazır olduğunu belirtti. Anlatının herhangi bir Trump dönemi olayını yansıtmak için tasarlanmadığını ısrarla vurguladı.

Anderson, nadiren kamuya açık siyasi açıklamalar yaptığı için, BAFTA basın konferansındaki sessizliği geçmiş davranışlarıyla tutarlı görünüyor. 30 yıllık kariyeri boyunca herhangi bir parti, aday veya hareketle ilişki kurmaktan kaçındı. Röportajcılar bir tutum sormaya çalıştığında, konuşmayı filmlerine yönlendiriyor.

Yine de, bazı gözlemciler Bir Savaşın Ardından Diğeri filminin temalarını aşırı sol aktivizmle ilişkilendiriyor. Filmin protesto ve otorite tasvirinin daha geniş bir siyasi mesajı yansıttığını savunuyorlar. Anderson'un doğrudan cevap vermemesi spekülasyon için alan bırakıyor, ancak bu aynı zamanda sinemanın fikirleri için uygun bir araç olduğuna olan inancını pekiştiriyor.

Sonuç olarak, Anderson'un BAFTA'daki açıklaması, devam eden Hollywood siyasi tartışmasına bir başka bölüm ekliyor. Kendini önce bir yönetmen olarak ilan ederek, eserlerinin herhangi bir röportajdan daha yüksek sesle konuşmasına izin veren artan sayıda yaratıcıya katılıyor.